Transvetzuren: een woordje uitleg van de Hoge Gezondheidsraad

Net als andere officiële internationale instellingen heeft de Hoge Gezondheidsraad recent een deskundigenrapport opgesteld over transvetzuren met een bijbehorende reeks aanbevelingen. Een overzicht van de grote lijnen die nuttig zijn voor zowel voedingsdeskundigen als wetgevende instanties.

De term ‘transvetzuren’ (TVZ) beslaat een heterogene familie van moleculen met één of meerdere onverzadigdheden op verschillende posities van de koolstofketen. Wanneer er meerdere onverzadigdheden zijn, kunnen deze al dan niet geconjugeerd zijn. Deze nuances zijn belangrijk, want we weten vandaag dat niet alle transvetzuren dezelfde biologische effecten hebben bij de mens, in het bijzonder de geconjugeerde linolzuren. TVZ vinden we terug in de meeste plantaardige gehydrogeneerde vetstoffen, maar ook melk en vlees afkomstig van herkauwers bevatten kleine hoeveelheden TVZ.

Een erkend risico

De Hoge Gezondheidsraad erkent dat de consumptie van transvetzuren van industriële oorsprong nog schadelijker is dan die van verzadigde vetzuren (verhoogd cholesterolgehalte in het bloed, wijziging van de endotheelfunctie, ontstekingsreacties en vorming van bloedklonters, verhoging van de insulineresistentie en risico op diabetes). De Hoge Gezondheidsraad heeft de huidige wetenschappelijke gegevens bestudeerd en stelt dat het verhoogde risico op hart- en vaatziekten en op de ontwikkeling van metaboolstoornissen te wijten is aan de consumptie van bepaalde verzadigde vetzuren en industriële TVZ.