Homocysteïne: doelwit bij een beroerte?

Al lang heerst het vermoeden dat homocysteïne een rol speelt in cardiovasculaire ziektes, maar tot dusver kon geen causaal verband worden aangetoond. Het lijkt een voorspellende factor voor mortaliteit bij mensen die een beroerte of cerebrovasculair accident (CVA) hebben gehad.

Hoge bloedwaarden van homocysteïne, een niet-proteïnogeen aminozuur, werden in verband gebracht met diverse gezondheidsproblemen, vooral cardiovasculaire ziektes, maar ook met de ziekte van Alzheimer en andere vormen van dementie. Homocysteïne kan schade aanbrengen aan de aderen via oxidatieve stress en ontsteking, wat de ontwikkeling van atherosclerose zou kunnen bevorderen en het risico op cardiovasculaire accidenten, zoals CVA’s, zou kunnen verhogen. Is homocysteïne een echte risicofactor of slechts een marker voor cardiovasculair risico? Dat blijft voer voor discussie. Net zoals de mogelijk therapeutische werking van folaat, vitamine B6 en vitamine B12. De drie stoffen zijn betrokken in de afbraakprocessen van homocysteïne, maar we weten dat een tekort aan folaat en/of vitamine B12 de oorzaak kan zijn van een verhoogde homocysteïnemie.